Η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Βενεζουέλα θα παραδώσει έως και 50 εκατ. βαρέλια πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει καταγραφεί ως πολιτικό ορόσημο μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο. Το νέο στοιχείο είναι ο οικονομικός και γεωπολιτικός λογαριασμός: με τις τρέχουσες τιμές της αγοράς, το φορτίο αποτιμάται σε περίπου 2,8 δισ. δολάρια, ενώ παράλληλα συνιστά πλήγμα για την Κίνα, που μέχρι πρότινος ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής του βενεζουελάνικου αργού, όπως επισημαίνει το Bloomberg.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι τα φορτία —30 έως 50 εκατ. βαρέλια «υψηλής ποιότητας, υπό καθεστώς κυρώσεων»— θα πωληθούν σε τιμές αγοράς, με τα έσοδα να ελέγχονται από την αμερικανική κυβέρνηση «προς όφελος τόσο του λαού της Βενεζουέλας όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών». Σε όρους όγκου, τα 30–50 εκατ. βαρέλια αντιστοιχούν σε περίπου 30 έως 50 ημέρες παραγωγής της Βενεζουέλας πριν από τον μερικό αμερικανικό αποκλεισμό, όταν η παραγωγή ήταν ήδη πολύ χαμηλότερη από τα ιστορικά επίπεδα.
Σε οικονομικούς όρους, πρόκειται για μια εφάπαξ ροή, όχι για διαρθρωτική αλλαγή στην παγκόσμια προσφορά — κάτι που εξηγεί γιατί αναλυτές χαρακτηρίζουν την κίνηση «πολιτικά μεγάλη, αλλά οικονομικά περιορισμένη». Η αγορά αντέδρασε άμεσα: το αμερικανικό ελαφρύ αργό (WTI) υποχώρησε έως και 2,4% μετά τις δηλώσεις, διαπραγματευόμενο κοντά στα 56 δολάρια το βαρέλι.
Η κίνηση έχει σαφή αποδέκτη: την Κίνα, εξηγεί το Bloomberg. Πριν από τον αποκλεισμό και την πτώση Μαδούρο, το Πεκίνο απορροφούσε το μεγαλύτερο μέρος του βενεζουελάνικου πετρελαίου, συχνά με μεγάλες εκπτώσεις. Η διακοπή αυτής της ροής αναγκάζει την Κίνα να αναζητήσει εναλλακτικές — από το Ιράκ έως τον Καναδά — και επιβεβαιώνει, σύμφωνα με αναλυτές, μια πιο επιθετική επαναφορά του Δόγματος Μονρόε από την Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική.
Η αμερικανική απαίτηση προς τις μεταβατικές αρχές της Βενεζουέλας δεν περιορίζεται στα φορτία: περιλαμβάνει και μείωση των οικονομικών δεσμών με Κίνα, Ρωσία, Ιράν και Κούβα, σηματοδοτώντας μια πλήρη γεωπολιτική αναδιάταξη.
Ο Τραμπ ανέφερε ότι το πετρέλαιο θα μεταφερθεί με πλωτές αποθήκες απευθείας σε αμερικανικούς τερματικούς σταθμούς. Το βαρύ, όξινο αργό της Βενεζουέλας είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για τα διυλιστήρια του Κόλπου του Μεξικού — γεγονός που εξηγεί γιατί μετοχές εταιρειών όπως η Phillips 66 και η Valero Energy ενισχύθηκαν μετά τις τελευταίες εξελίξεις. Παράλληλα, μέρος των ποσοτήτων ενδέχεται να κατευθυνθεί σε εμπορικές αποθήκες, ενισχύοντας αποθέματα που βρίσκονται κοντά σε χαμηλά πενταετίας.
Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα αργού στον κόσμο, αλλά σήμερα αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 1% της παγκόσμιας παραγωγής, ύστερα από δεκαετίες υποεπένδυσης και αποχώρησης ξένων εταιρειών. Η αναβίωση της παραγωγής απαιτεί χρόνια και δισεκατομμύρια δολάρια. Σε αυτό το πλαίσιο, τα 50 εκατ. βαρέλια δεν αλλάζουν τους παγκόσμιους συσχετισμούς προσφοράς–ζήτησης. Αλλά αλλάζουν κάτι άλλο: ποιος ελέγχει τη ροή του βενεζουελάνικου πετρελαίου και ποιος μένει εκτός. Και σε αυτή την παρτίδα, το μήνυμα της Ουάσιγκτον προς το Πεκίνο είναι ξεκάθαρο.