Μια ετερόρρυθμη εταιρία ζήτησε επιστροφή ΦΠΑ ύψους άνω των 61.000 ευρώ, το οποίο προήλθε από την αγορά ενός οχήματος μάρκας Ferrari αξίας 256.303 ευρώ. Η επιχείρηση είχε δηλώσει ως δραστηριότητα την ενοικίαση οχημάτων. Ωστόσο, μετά από έλεγχο της εφορίας, δεν αναγνωρίστηκε το ποσό επιστροφής, καθώς δεν προσκομίστηκαν τα απαραίτητα δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν την κατοχή του οχήματος.
Συγκεκριμένα, η εταιρία προχώρησε στην αγορά μιας Ferrari καθαρής αξίας 256.303 ευρώ και ζήτησε επιστροφή ΦΠΑ 61.752,72 ευρώ. Η ΔΟΥ, μετά τον έλεγχο που πραγματοποίησε, δεν αναγνώρισε το ποσό αυτό για επιστροφή. Η επιχείρηση άσκησε ενδικοφανή προσφυγή και η υπόθεση ανέλαβε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ).
Με βάση την απόφαση 3045/13.11.2025, η εν λόγω εταιρία συστάθηκε στα τέλη Οκτωβρίου του 2024 με αντικείμενο τις υπηρεσίες εκμίσθωσης ή διαχείρισης ιδιόκτητων ή μισθωμένων ακινήτων. Σύντομα, τον Δεκέμβριο, αύξησε σημαντικά το κεφάλαιό της και τροποποίησε το καταστατικό της, προσθέτοντας και τις υπηρεσίες ενοικίασης επιβατηγών αυτοκινήτων χωρίς οδηγό. Στο πλαίσιο της νέας δραστηριότητας, εισήγαγε από τη Γερμανία ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο μάρκας Ferrari αξίας άνω των 256.000 ευρώ, καταβάλλοντας τον αναλογούντα ΦΠΑ (61.752,72 ευρώ) στο τελωνείο. Στη συνέχεια, ζήτησε την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου.
Το αίτημα της συγκεκριμένης επιχείρησης προκάλεσε ανησυχία στη Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων, η οποία ζήτησε από τη ΔΟΥ Πρέβεζας να προχωρήσει σε προληπτικό έλεγχο. Κατά τη διάρκεια του επιτόπιου ελέγχου, τον Φεβρουάριο του 2025, διαπιστώθηκε ότι η δηλωθείσα έδρα αντιστοιχούσε σε χώρο μόλις 10 τ.μ. σε γκαράζ πολυκατοικίας ιδιοκτησίας εταίρου της επιχείρησης, χωρίς επαγγελματική σήμανση ή ενδείξεις λειτουργίας επιχείρησης ενοικίασης αυτοκινήτων.
Επιπλέον, το πολυτελές όχημα δεν βρέθηκε στο σημείο, με την εταιρία να δηλώνει ότι εκείνη την περίοδο βρισκόταν στην Αθήνα. Ο έλεγχος επαναλήφθηκε στις αρχές καλοκαιριού, τον Ιούνιο του 2025, χωρίς να εντοπιστεί και πάλι το όχημα και χωρίς να προκύπτουν στοιχεία δραστηριότητας στον χώρο ενοικίασης οχημάτων.
Εκτός από τα φορολογικά παραστατικά αγοράς και εκτελωνισμού και τα έγγραφα του Υπουργείου Τουρισμού για την ένταξη του οχήματος προς εκμίσθωση, δεν προσκομίστηκαν συμβάσεις, τιμολόγια, φωτογραφικό υλικό ή οποιοδήποτε αποδεικτικό ότι η Ferrari χρησιμοποιήθηκε, έστω και μία φορά, για φορολογητέα πράξη. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, η αρμόδια φορολογική διοίκηση δεν έκρινε ότι θα έπρεπε να επιστραφεί ο ΦΠΑ και προχώρησε σε οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού.
Η εταιρεία προσέφυγε στη ΔΕΔ, υποστηρίζοντας ότι είχε λάβει όλες τις απαραίτητες άδειες και ότι η αγορά του οχήματος εντάσσεται στον επιχειρηματικό της σχεδιασμό. Παρόλα αυτά, η ΔΕΔ κατέληξε ότι το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής ΦΠΑ δεν κρίνεται από την πρόθεση ή την καταστατική πρόβλεψη, αλλά από την πραγματική χρήση των αγαθών για πράξεις που υπάγονται στον φόρο. Σε περίπτωση αμφισβήτησης, το βάρος της απόδειξης βαραίνει τον φορολογούμενο.