Ο Γιάννης Μανιάτης, μιλώντας στη Ναυτεμπορική και την Αλεξία Τασούλη στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, τόνισε την ανάγκη της Ευρώπης να περιορίσει τις στρατηγικές της εξαρτήσεις και να ενισχύσει τη δική της παραγωγική, ενεργειακή και τεχνολογική βάση. Ο ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών περιέγραψε ένα διεθνές περιβάλλον γεμάτο αβεβαιότητα, αναφέροντας ότι «δεν υπάρχουν Ηνωμένα Έθνη, δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο, υπάρχει το δίκαιο του ισχυρού, όπως το αντιλαμβάνεται ο Ντόναλντ Τραμπ». Επισήμανε ότι οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο, οι επιπτώσεις του οποίου είναι αισθητές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, το πρώτο συμπέρασμα από τη νέα κρίση είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πιο αποφασιστικά προς τη διαφοροποίηση πηγών και οδών τροφοδοσίας στα ορυκτά καύσιμα. «Δεν καταλαβαίνω γιατί η Ευρώπη δεν ψάχνει τους δικούς της υδρογονάνθρακες», ανέφερε, τονίζοντας ότι αυτή η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα. Όπως σημείωσε, η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ότι μόνο από το μικρό μπλοκ της Κέρκυρας τα δυνητικά έσοδα μπορεί να φτάσουν τα 10 δισ. ευρώ.
Ο κ. Μανιάτης υπογράμμισε τη διαχρονική εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτες χώρες: από τις χώρες του Κόλπου για ενέργεια, από τις ΗΠΑ για υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) και από την Κίνα για κρίσιμες πρώτες ύλες. «Εάν δεν έχουμε δική μας βιομηχανική βάση, δικά μας εργοστάσια, δικές μας τεχνολογίες, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε», τόνισε, προσθέτοντας ότι η Ευρώπη, με 450 εκατομμύρια κατοίκους, παραμένει κυρίως εισαγωγική περιοχή.
Αναφερόμενος στην κρίση στα Στενά του Ορμούζ, ο κ. Μανιάτης σημείωσε ότι το Ιράν αξιοποίησε «το πανίσχυρο χαρτί» που διαθέτει. Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν μία από τις σημαντικότερες αρτηρίες τροφοδοσίας για την παγκόσμια οικονομία, και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει από τη μία ημέρα στην άλλη. «Οι επιπτώσεις θα κρατήσουν πολύ», προειδοποίησε, τονίζοντας ότι το κρίσιμο για την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα και να αντλήσουν διδάγματα από την τρίτη μεγάλη κρίση κατά σειρά.
«Δυστυχώς θα ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς καμία βεβαιότητα. Είναι τεράστια η ανάγκη της Ευρώπης να περιορίσει τις εξαρτήσεις της», κατέληξε.