Ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, προειδοποίησε ότι «η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο ξενοδοχείο» σε συνέντευξή του στον βρετανικό Guardian, επισημαίνοντας τον κίνδυνο του υπερτουρισμού στην πόλη. Στην καρδιά της αρχαίας Αθήνας, οι τουρίστες είναι παντού, κάτι που στο παρελθόν θα ήταν ευπρόσδεκτο, αλλά πλέον ο δήμαρχος φαίνεται αποφασισμένος να αποσυμφορήσει το κέντρο της πόλης. Ολόκληρες γειτονιές κινδυνεύουν να χάσουν την αυθεντικότητά τους λόγω της ανεξέλεγκτης τουριστικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τον κ. Δούκα.
«Η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο ξενοδοχείο. Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι παντού: από τα ενοίκια που έχουν εκτοξευτεί και έχουν αποκλείσει τους κατοίκους, μέχρι τις υποδομές που λυγίζουν υπό την πίεση. Χρειάζονται περιορισμοί και κανόνες. Οι πόλεις πρέπει επίσης να έχουν λόγο στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται. Έχω βάλει ως στόχο να σώσω την Πλάκα», δήλωσε.
Το 2025, η Αθήνα δέχθηκε περισσότερους από 8 εκατομμύρια επισκέπτες, αριθμός που ασκεί έντονη πίεση σε μια πόλη περίπου 700.000 κατοίκων, με άμεσες συνέπειες στην καθημερινότητα και την κατοικία. Η ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των ενοικίων, υπερφόρτωση των υποδομών και αλλοίωση του χαρακτήρα ιστορικών γειτονιών όπως η Πλάκα. Η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των τουριστικών επενδύσεων εντείνει την πίεση στο κέντρο της πόλης.
Ο δήμαρχος προτείνει αυστηρά μέτρα, όπως το πάγωμα νέων τουριστικών δραστηριοτήτων σε κορεσμένες περιοχές, ενδεχόμενο «φρένο» στην κατασκευή νέων ξενοδοχείων και ανακατεύθυνση επενδύσεων σε λιγότερο επιβαρυμένες περιοχές. Στόχος είναι η προστασία της κατοικίας, η ενίσχυση της βιωσιμότητας και η διατήρηση της ταυτότητας της πόλης.
Παράλληλα, η στρατηγική του Δήμου εστιάζει σε πολιτικές προσιτής στέγασης, αξιοποίηση κενών κτιρίων και ενίσχυση των δημόσιων χώρων και του πρασίνου, με βασικό μήνυμα ότι «η Αθήνα ανήκει πρώτα στους κατοίκους της και όχι μόνο σε όσους θέλουν να την εκμεταλλευτούν». Το ζήτημα αυτό εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση, με πόλεις όπως η Βαρκελώνη να υιοθετούν αντίστοιχα περιοριστικά μέτρα, καθώς η συζήτηση για τα όρια της τουριστικής ανάπτυξης και την ανάγκη ισορροπίας μεταξύ οικονομίας και ποιότητας ζωής εντείνεται.