Μετά τη μετατροπή της Βενεζουέλας σε αμερικανικό προτεκτοράτο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν πλέον, άμεσα ή έμμεσα, σχεδόν το σύνολο των ορυκτών καυσίμων του πλανήτη. Οι μόνες μεγάλες πετρελαϊκές λεκάνες που παραμένουν εκτός αμερικανικού ελέγχου είναι το Ιράν και η Ρωσία. Το Ιράν βρίσκεται σε κατάσταση αβεβαιότητας, ενώ η Ρωσία αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω των επιθέσεων από ουκρανικά drones στις εγκαταστάσεις της.

Ευρωπαίοι διπλωμάτες, μιλώντας στη Ναυτεμπορική υπό καθεστώς ανωνυμίας, υποστηρίζουν ότι όλα αυτά αποτελούν κομμάτια ενός γεωοικονομικού παζλ και μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής που σχετίζεται με τα οικονομικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αναφέρουν ότι οι νέο-συντηρητικοί στην Ουάσιγκτον έχουν το πάνω χέρι, καθιστώντας τον Αμερικανό πρόεδρο πιο επιρρεπή στις προσδοκίες τους. Ωστόσο, τονίζουν ότι μένει να δούμε αν αυτή η κατάσταση θα διατηρηθεί, καθώς οι νέο-συντηρητικοί πιέζουν για αλλαγή καθεστώτος στο Καράκας.

Η επίθεση στη Βενεζουέλα στοχεύει επίσης τη Ρωσία και την Κίνα, που έχουν ισχυρές θέσεις στην περιοχή. Αυτό μπορεί να σημάνει το τέλος για το καθεστώς της Κούβας, που πλήττεται από ενεργειακές ελλείψεις. Η ενίσχυση της θέσης των ΗΠΑ στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου θα θέσει τον ΟΠΕΚ σε δύσκολη θέση, καθώς οι ΗΠΑ θα «εισβάλουν» στο καρτέλ μέσω της Βενεζουέλας, αποκόπτοντας τις χώρες μέλη των BRICS.

Για τον πρόεδρο Τραμπ, το «Πρώτα η Αμερική» δεν είναι απλώς μια φιλοδοξία, αλλά μια αναγκαιότητα για την ενίσχυση της Αμερικής στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Στο Ιράν, οι διαδηλώσεις κατά του θεοκρατικού καθεστώτος συνεχίζονται, με τον πνευματικό ηγέτη Αλί Χαμενεί να εξετάζει τη διαφυγή του στη Ρωσία αν οι αντιδράσεις κλιμακωθούν. Ο Τραμπ έχει προειδοποιήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέμβουν αν το καθεστώς συνεχίσει να σκοτώνει ειρηνικούς διαδηλωτές.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μετατοπίσει το επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην απόκτηση της Γροιλανδίας, προκαλώντας την οργή των Δανών και των Ευρωπαίων. Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται κυρίως για τους φυσικούς πόρους της Γροιλανδίας, αλλά για το νησί ως προκεχωρημένο φυλάκιο για τον έλεγχο της Αρκτικής, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Κίνα και τη Ρωσία.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι ο κίνδυνος αποβιομηχάνισης των ΗΠΑ, ο ανταγωνισμός με την Κίνα, το δημόσιο χρέος και η αποδυνάμωση του δολαρίου είναι οι δυνάμεις που καθοδηγούν τις αποφάσεις του Τραμπ. Το δολάριο αντιπροσωπεύει το 56% των παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων και το 41% των πληρωμών SWIFT, ποσοστά που έχουν μειωθεί από το 2000.

Η πίεση αυτή θα αυξήσει την εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η Γηραιά Ήπειρος έχει αποφασίσει να διακόψει τις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες μέχρι το 2027. Ο Τραμπ μπορεί να μην έχει την «κάνουλα» του πετρελαίου, αλλά έχει αποφασιστικό λόγο στην τιμή του. Η υποχώρηση της τιμής του πετρελαίου, εν αναμονή της «πλημμύρας» από τη Βενεζουέλα, θα μπορούσε να αναγκάσει την ΕΕ να εγκαταλείψει τα σχέδια της Πράσινης Συμφωνίας.