Από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο ως πρόεδρος των ΗΠΑ, πολλές υποτιθέμενες βεβαιότητες έχουν ανατραπεί. Ο Τραμπ απειλεί με δασμούς, τους εφαρμόζει και τους αναστέλλει. Με τον πόλεμο κατά του Ιράν, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς και την επίθεση στη Βενεζουέλα, έχει γίνει πρόεδρος πολέμου, όπως παρατηρεί η γερμανική Handelsblatt. Η θέση του για τον πόλεμο στην Ουκρανία παραμένει ασαφής. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αντιδρούν νευρικά, με τις τιμές των μετοχών να επηρεάζονται ακόμα και από μεμονωμένες φράσεις του Τραμπ. Τι θα συμβεί όμως αν μια πραγματική κρίση πλήξει τις χρηματιστηριακές αγορές; Πολλοί επενδυτές αναζητούν «ασφαλή καταφύγια» σε τέτοιες περιπτώσεις, δηλαδή επενδύσεις που διατηρούν τη σταθερότητά τους κατά τη διάρκεια των διακυμάνσεων της αγοράς.
Η Handelsblatt έχει προτείνει τον χρυσό, τα αμερικανικά και ελβετικά ομόλογα, καθώς και το δολάριο ΗΠΑ, και έχει εξετάσει το ελβετικό φράγκο για να διαπιστώσει αν είναι τόσο ασφαλές όσο συχνά υποστηρίζεται. Πώς συμπεριφέρονται αυτά τα «ασφαλή καταφύγια» όταν ο Dow Jones υποχωρεί; Τι συμβαίνει αν μια μετοχή υποστεί πτώση άνω του 20% εντός 30 ημερών; Μια ανασκόπηση των τελευταίων 100 ετών μπορεί να προσφέρει κάποια στοιχεία. Το αποτέλεσμα δείχνει τον βαθμό στον οποίο τα «ασφαλή καταφύγια» προσέφεραν προστασία από ισχυρές καθοδικές κινήσεις στις αγορές στο παρελθόν.
Η Handelsblatt εξέτασε τα έτη κατά τα οποία ο Dow Jones έχασε τουλάχιστον το 20% της αξίας του εντός 30 ημερών. Τα 14 έτη που περιλαμβάνονται στην περίοδο των 100 ετών αντιπροσωπεύουν πολλές από τις σημαντικότερες κρίσεις της χρηματιστηριακής αγοράς στη σύγχρονη ιστορία, όπως η Μεγάλη Ύφεση (1929–1933), η ύφεση που ακολούθησε (1937–1940), η «Μαύρη Δευτέρα» (1987), η φούσκα των dot-com (2001), η κρίση των ενυπόθηκων δανείων (2008–2009) και η κρίση του κορωνοϊού (2020).
Η πρόβλεψη της έναρξης και του τέλους των κρίσεων είναι σχεδόν αδύνατη, γεγονός που δυσκολεύει τους ιδιώτες επενδυτές να ανακατανείμουν τα χαρτοφυλάκιά τους πριν από μια κρίση. Ωστόσο, αν ανακατανείμουν δύο χρόνια πριν από μια μεγάλη κρίση και εξετάσουν τις αποδόσεις δύο χρόνια αργότερα, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τις επενδυτικές στρατηγικές.
Η σύγκριση των νομισμάτων, όπως το δολάριο ΗΠΑ και το ελβετικό φράγκο, με τη βρετανική λίρα, δείχνει ότι η φήμη τους ως ασφαλών καταφυγίων έχει δικαιολογηθεί στο παρελθόν. Με εξαίρεση τη φούσκα των dot-com, ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ ήταν σταθερά χαμηλότερος από τον πληθωρισμό στη Βρετανία, ενώ στην Ελβετία αυτό ισχύει και για τις έξι κρίσεις.
Όσον αφορά τα κρατικά ομόλογα, η απόδοση των αμερικανικών και ελβετικών ομολόγων κατά τη διάρκεια των κρίσεων φαίνεται πολλά υποσχόμενη, αν και η εικόνα είναι πιο ανάμεικτη όταν εξετάζεται ο πληθωρισμός. Τα ελβετικά ομόλογα απέδωσαν θετικά σε τέσσερις από τις έξι κρίσεις, ενώ τα αμερικανικά σε τέσσερις περιπτώσεις, με αρνητική απόδοση κατά την κρίση του κορωνοϊού.
Ο χρυσός θεωρείται η απόλυτη επένδυση σε ταραγμένους καιρούς, αλλά η ανάλυση δείχνει ότι η αξία του μπορεί να συρρικνωθεί σημαντικά σε ορισμένες περιόδους. Ενώ γενικά θεωρείται ασφαλέστερο καταφύγιο, η άποψη ότι το μέταλλο παράγει πάντα αποδόσεις σε περιόδους κρίσης δεν είναι σίγουρη.
Συνολικά, είναι προφανές ότι όλα τα αναλυθέντα περιουσιακά στοιχεία δικαιούνται τη φήμη τους ως ασφαλείς επενδύσεις σε ταραγμένους καιρούς, αν και υπάρχουν ιστορικές εξαιρέσεις. Ακόμα και τα ασφαλέστερα περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν πάντα να προστατεύσουν από ζημίες σε μακροχρόνιες κρίσεις.