Η σημερινή δημοπρασία δέσμευσης δυναμικότητας κατά μήκος του Κάθετου Διαδρόμου αναμένεται να κινηθεί σε επίπεδα παρόμοια με την προηγούμενη φορά, καθώς, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, παραμένει παγιδευμένη στις παθογένειές της. Η προηγούμενη δημοπρασία του Δεκεμβρίου, που αφορούσε την παράδοση φορτίων τον Ιανουάριο, κατέγραψε μηδενικό ενδιαφέρον από την αγορά. Η διευθύνουσα σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ, Μαρία Ρίτα Γκάλι, ανέφερε ότι οι προσδοκίες είναι εξαιρετικά μειωμένες, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να επαναληφθεί η κατάσταση του «απόλυτου μηδενός» στη σημερινή δημοπρασία.

Η απαισιοδοξία της αγοράς, όπως τόνισε η κ. Γκάλι, προέρχεται από δομικές αδυναμίες στον σχεδιασμό του Κάθετου Διαδρόμου, οι οποίες σχετίζονται με τη χρονική διάρκεια των προϊόντων και την τιμολόγηση της διέλευσης. Παρά τα βήματα που έχουν γίνει από την αρχική σύλληψη του έργου, τα προβλήματα αυτά συνεχίζουν να εμποδίζουν την οργανική ένταξη του Κάθετου Διαδρόμου στον ευρωπαϊκό χάρτη φυσικού αερίου, ως μια κρίσιμη εναλλακτική οδό για την υποκατάσταση του ρωσικού αερίου.

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές της αγοράς, το πρόβλημα ξεκινά από την ανυπαρξία μακροπρόθεσμων προϊόντων δέσμευσης σε συνδυασμό με τους περιορισμούς στη δυναμικότητα. Τα προϊόντα «Route 1», «Route 2» και «Route 3» διατίθενται σε μηνιαία βάση, γεγονός που δεν επιτρέπει επαρκή χρόνο για την εξεύρεση φορτίου. Οι «logistics» της αγοράς φυσικού αερίου δεν μπορούν να υποστηρίξουν τέτοιους χρόνους, ενώ οι υψηλές εγχώριες ανάγκες των χωρών κατά μήκος του Κάθετου Διαδρόμου περιορίζουν τη διαθέσιμη δυναμικότητα προς δημοπράτηση.

Οι διαχειριστές των εμπλεκόμενων χωρών, σε συνεργασία με τις Ρυθμιστικές Αρχές και την Κομισιόν, έχουν συστήσει ομάδες εργασίας για να επεξεργαστούν μια νέα φόρμουλα που θα επιτρέψει καλύτερο σχεδιασμό του Κάθετου Διαδρόμου. Αυτό περιλαμβάνει την εισαγωγή μακροπρόθεσμων προϊόντων και τη δημιουργία ενός πιο ανταγωνιστικού τιμολογιακού περιβάλλοντος.

Η συζήτηση φαίνεται να μετατοπίζεται σε πολιτικό επίπεδο, με τον επικεφαλής του Ομίλου AKTOR, Αλέξανδρο Εξάρχου, να καλεί την Ε.Ε. να αποφασίσει αν θα κινηθεί ως ενιαία οντότητα ή αν θα δράσουν τα κράτη-μέλη μεμονωμένα, κάτι που θα υπονομεύσει την ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση στην απεξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες.