Την 1η Ιανουαρίου 2026, η Βουλγαρία θα γίνει το 21ο κράτος-μέλος της Ευρωζώνης. Η ένταξη στο κοινό νόμισμα αποτελεί σημαντικό ορόσημο για τη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, η οποία προσχώρησε στην ΕΕ το 2007. Πλέον, από τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ, μόνο έξι θα παραμείνουν εκτός ευρώ. Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Ρόζεν Ζελιάσκοφ δήλωσε ότι το ευρώ «δεν είναι απλώς ένα νόμισμα, αλλά μια στρατηγική απόφαση» που ενισχύει τη θέση της Βουλγαρίας στην Ευρώπη.
Η Ροσίτσα Ρανγκελόβα, καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, εξηγεί ότι οι υποστηρικτές της ένταξης της χώρας στο ευρώ «παρουσιάζουν την κατάσταση σαν να πρόκειται να αυξηθεί αυτόματα το βιοτικό επίπεδο και η ευημερία της χώρας». Ωστόσο, δεν είναι σαφές πώς μπορεί να συμβεί αυτό, δεδομένων των αναγκαίων και καθυστερημένων μεταρρυθμίσεων, χωρίς τις οποίες η Βουλγαρία δεν θα είναι ισότιμο μέλος στην Ευρωζώνη.
Τα τελευταία χρόνια, η βουλγαρική οικονομία ακολουθεί μια σταθερή πορεία: ο πληθωρισμός έχει μειωθεί, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος παραμένουν χαμηλά, και υπάρχουν θετικές προοπτικές ανάπτυξης. Ο Γκούντραμ Βολφ, ειδικός στη δημοσιονομική πολιτική της Ευρωζώνης, δηλώνει ότι «η οικονομική κατάσταση ήταν σταθερή τις τελευταίες δεκαετίες, ακόμα και αν η ανάπτυξη και η σύγκλιση δεν εξελίχθηκαν με τον βέλτιστο τρόπο». Ο Νόρμπερτ Μπέκμαν, επικεφαλής του γραφείου του Ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ στη Βουλγαρία, επισημαίνει ότι η χώρα πληροί όλα τα κριτήρια σύγκλισης για την ένταξη στην Ευρωζώνη, τονίζοντας το χαμηλό επίπεδο δημόσιου χρέους, αλλά αναγνωρίζει ότι η βουλγαρική οικονομία έχει ακόμη δρόμο να καλύψει ως προς τη δομή και την παραγωγικότητά της.
Οι ειδικοί προειδοποιούν την κυβέρνηση να μην χαλαρώσει τη δημοσιονομική πειθαρχία μετά την υιοθέτηση του ευρώ. Ο Βολφ τονίζει ότι «ο κύριος κίνδυνος είναι να θεωρηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία λιγότερο δεσμευτική μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη και έτσι να αυξηθούν τα ελλείμματα», αν και θεωρεί αυτόν τον κίνδυνο περιορισμένο λόγω του χαμηλού χρέους. Ο Μπέκμαν υπογραμμίζει την ανάγκη αποφυγής στρεβλώσεων στην αγορά, επισημαίνοντας ότι «είναι σημαντικό τα εισοδήματα να αντικατοπτρίζουν πάντα την παραγωγικότητα της οικονομίας».
Ωστόσο, η πολιτική αστάθεια αποτελεί μεγάλη πρόκληση, καθώς η οργή και η απογοήτευση της κοινωνίας για την οικονομική κακοδιαχείριση και τη διάχυτη διαφθορά είναι έκδηλες. Η Βουλγαρία, μία από τις φτωχότερες χώρες της ΕΕ, συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο διεφθαρμένων κρατών-μελών σύμφωνα με τον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς της Transparency International. Η χώρα έχει διεξαγάγει επτά βουλευτικές εκλογές από το 2021 και ενδέχεται να οδηγηθεί σε νέα εκλογική αναμέτρηση μέσα στους επόμενους μήνες. Η κυβέρνηση του Ρόζεν Ζελιάσκοφ παραιτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων κατά της διαφθοράς και των κυβερνητικών δημοσιονομικών σχεδίων.
Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, οι Βούλγαροι είναι διχασμένοι για την εισαγωγή του ευρώ. Οι σκεπτικιστές φοβούνται άνοδο του πληθωρισμού λόγω της μετατροπής των τιμών από το βουλγαρικό λεβ στο ευρώ και ανησυχούν για την απώλεια μέρους των δυνατοτήτων αυτόνομης άσκησης νομισματικής πολιτικής. Η Ρανγκελόβα επισημαίνει ότι «η διαδικασία ένταξης στη ζώνη του ευρώ δεν θα ωφελήσει τη βουλγαρική οικονομία» και προτείνει ότι η χώρα θα έπρεπε να επικεντρωθεί στη σταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης και σε μια συνετή μακροοικονομική πολιτική.
Ο Βολφ αναφέρει ότι ο ευρωσκεπτικισμός γύρω από την ένταξη οφείλεται και στις εκστρατείες παραπληροφόρησης, με τη Ρωσία να προσπαθεί να επαναφέρει τη χώρα στη σφαίρα επιρροής της. Ο Μπέκμαν πιστεύει ότι οι ευρωσκεπτικιστικές θέσεις ήταν πάντοτε μειοψηφικές στη Βουλγαρία και δεν πιστεύει ότι αυτό θα αλλάξει. Παρά τις συχνές κυβερνητικές αλλαγές, τα κόμματα που επιδιώκουν την ένταξη στο ευρώ και την ενσωμάτωση της χώρας στη Δύση διέθεταν πάντοτε πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.
Η Ρανγκελόβα προειδοποιεί ότι η ένταξη στην Ευρωζώνη «με οποιοδήποτε κόστος» δεν οδηγεί στην ευημερία και προτείνει ότι η Βουλγαρία θα πρέπει να εστιάσει στη σταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης και στη χρηστή διακυβέρνηση.