Ο πρόεδρος Τραμπ επαναλαμβάνει την επιθυμία του να «πάρει το πετρέλαιο του Ιράν». Αναμένεται μάλιστα να δώσει το πράσινο φως για χερσαία εισβολή με στόχο την κατάληψη του νησιού Χαργκ, από όπου εξάγεται το 90% του ιρανικού πετρελαίου. «Για να είμαι ειλικρινής, ιδανικά, θα ήθελα να πάρουμε το πετρέλαιο του Ιράν, αλλά κάποιοι ανόητοι στις ΗΠΑ λένε: «Γιατί το κάνετε αυτό;», δήλωσε ο Τραμπ.
Ένας από τους λόγους για αυτήν την επιθυμία είναι οι μαζικές κλοπές πετρελαίου που αντιμετωπίζουν οι αρχές στο αμερικανικό έδαφος, κυρίως στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη Λεκάνη της Πέρμιας, μεταξύ Τέξας και Νέου Μεξικού. Σε αυτήν την περιοχή, καταγράφονται σχεδόν εβδομαδιαία περιστατικά κλοπής εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου κάθε χρόνο, με κόστος που μπορεί να φτάνει έως και 2 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Η λεκάνη της Πέρμιας καλύπτει το 15% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών και βρίσκεται κυρίως στο Δυτικό Τέξας.
Η λεκάνη αυτή είναι γεμάτη από χιλιάδες «πηγάδια», αγωγούς μήκους χιλιάδων χιλιομέτρων και τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης, παράγοντας περισσότερο πετρέλαιο από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη περιοχή του πλανήτη. «Είναι κάτι σαν το «σεντούκι του θησαυρού» για το αμερικανικό πετρέλαιο», αναφέρουν παράγοντες της αγοράς. Ωστόσο, η εκτεταμένη γεωγραφία της περιοχής καθιστά δύσκολη την αποτελεσματική προστασία από εγκληματικές εισβολές.
Αρχικά, οι κλοπές πετρελαίου φάνηκαν ως περιπτώσεις μικροεγκλήματος, αλλά τώρα έχουν εξελιχθεί σε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, με τις τοπικές αρχές να ζητούν λύσεις προτού η ζημιά γίνει ανυπολόγιστη. «Η κλοπή πετρελαίου ακούγεται απλή, αλλά είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι νομίζουν οι περισσότεροι», λένε οι ειδικοί. «Δεν σημαίνει απλώς ότι κάποιοι φεύγουν με ένα βαρέλι αργού. Υπάρχει παράνομη εξόρυξη, μεταφορά και μεταπώληση πετρελαίου, καθώς και κλοπή εξοπλισμού και υλικών που διατηρούν τις εγκαταστάσεις σε λειτουργία.»
Οι κλοπές πραγματοποιούνται από οργανωμένες ομάδες που γνωρίζουν πώς να χτυπήσουν και πώς να καλύψουν τα ίχνη τους. Εξω από τις πετρελαιοπηγές, υπάρχουν μεγάλες δεξαμενές που συγκεντρώνουν το αργό μέχρι να μεταφερθεί. Οι κλέφτες τοποθετούν βυτιοφόρα σε αυτές τις δεξαμενές, συνδέουν σωλήνες και αντλούν εκατοντάδες βαρέλια πετρελαίου, συχνά πριν καν το προσέξει κανείς.
Επιπλέον, οι κλέφτες τρυπούν τους υπόγειους αγωγούς και τραβούν το πετρέλαιο καθώς ρέει μέσα από αυτούς. «Δεν κλέβουν μόνο πετρέλαιο – μπορεί επίσης να προκαλέσουν ζημιά στους αγωγούς, καθιστώντας τους επικίνδυνους για τους εργαζόμενους», προσθέτουν οι ειδικοί. Οι κλέφτες μερικές φορές αναμειγνύουν κλεμμένο πετρέλαιο με νόμιμα παραγόμενο και χρησιμοποιούν πλαστά έγγραφα για να φαίνεται ότι όλα προέρχονται από μια νόμιμη πηγή.
Η αντικατάσταση των κλεμμένων υλικών κοστίζει χρήματα και επιβραδύνει τη διαδικασία παραγωγής. Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή κινδυνεύουν να δουν μια σταδιακή μείωση της παραγωγής λόγω κλοπής εξοπλισμού και ζημιών σε αγωγούς. Όλα αυτά έχουν επιπτώσεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, με στρεβλώσεις και καθυστερήσεις στα κανάλια διανομής, καθιστώντας το πρόβλημα διεθνές.
Η πρόκληση, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι να ξεκινήσει μια συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που θα εγγυηθεί την ασφάλεια των υποδομών και των πηγών εφοδιασμού, όχι μόνο για την αμερικανική ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και παγκοσμίως.