Η εξάρτηση του σύγχρονου ανθρώπου από την οθόνη του κινητού τηλεφώνου είναι αναμφισβήτητη. Αρκεί μια ματιά στις παρέες ή στα μέσα μαζικής μεταφοράς για να αποδειχθεί η ένταση και η έκταση του φαινομένου. Ωστόσο, οι τεχνολογικές εταιρείες που καλλιέργησαν αυτή την εξάρτηση δίνουν τώρα μια διαφορετική μάχη, προσπαθώντας να «σπάσουν» αυτή την αφοσίωση στην οθόνη.
Μέσα στο 2026, η OpenAI σχεδιάζει να λανσάρει μια μικρή συσκευή χωρίς οθόνη, την οποία ο CEO της εταιρείας, Σαμ Άλτμαν, χαρακτήρισε ως πιο «γαλήνια» από το smartphone. Αντίστοιχα, η Apple αναπτύσσει τρία νέα wearables με τεχνητή νοημοσύνη, όπως έξυπνα γυαλιά, ένα AI pendant τύπου pin και AirPods με προηγμένες δυνατότητες AI. Το μικρό AI pendant θα διαθέτει μικρόφωνα και κάμερες που θα λειτουργούν ως τα «μάτια και τα αυτιά» του iPhone.
Η Meta έχει επίσης παρουσιάσει τα επαυξημένης πραγματικότητας γυαλιά Orion από το 2024. Παρόλο που η συσκευή δεν έχει ημερομηνία κυκλοφορίας, η εταιρεία πέρυσι πούλησε περίπου 7 εκατ. ζευγάρια έξυπνων γυαλιών, κάτι που ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ έχει προβλέψει ότι θα αποτελέσει την αρχή της νέας εποχής μετά τα smartphones. Οι νέες συσκευές δεν σημαίνουν το τέλος της οθόνης, αλλά βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη για να μειώσουν την ανάγκη χρήσης των χεριών για το σκρολάρισμα στο τηλέφωνο.
Ωστόσο, το Business Insider επισημαίνει ότι δεν θα είναι εύκολο να απαλλαγούμε από τον εθισμό μας στα κινητά τηλέφωνα, καθώς το smartphone χρησιμοποιείται από την πλειοψηφία των ενηλίκων και έχει αναπτυχθεί μια πληθώρα εφαρμογών που αντικαθιστούν άλλες συσκευές, όπως πορτοφόλια και φωτογραφικές μηχανές.
Οι νέες συσκευές τεχνητής νοημοσύνης δεν μπορούν απλώς να αντιγράψουν τις λειτουργίες των smartphones. Ο Ramon Llamas, διευθυντής έρευνας στην IDC, τονίζει ότι πρέπει να προσφέρουν λύσεις σε καθημερινά προβλήματα. Αν δεν το κάνουν, θα καταλήξουν να είναι απλώς λύσεις που αναζητούν ένα πρόβλημα για να λύσουν. Υπάρχει επίσης ανησυχία ότι τα μικρόφωνα και οι κάμερες μπορεί να φέρουν σε αμηχανία το περιβάλλον του χρήστη.
Οι εταιρείες που κατασκευάζουν υλικό τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να επικεντρωθούν σε «μετασχηματιστικές λειτουργίες». Τα AI wearables πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από «ελαφρώς πιο βολικά» και να ενσωματώνονται στα υπάρχοντα προϊόντα, προσφέροντας σαφή αξία. Οι λειτουργίες τους πρέπει να είναι «σχετικές και εξατομικευμένες», όπως να υπενθυμίζουν ή να απαντούν με ακρίβεια σε ερωτήσεις του χρήστη.
Εν κατακλείδι, το πρόβλημα μπορεί να μην είναι η οθόνη καθαυτή, αλλά αυτό που μας κρατάει προσκολλημένους σε αυτήν. Τα φωτεινά χρώματα, τα παιχνίδια και το ατελείωτο σκρολάρισμα μας προκαλούν εξάρτηση. Η απουσία οθονών θα σήμαινε το τέλος του ατελείωτου σκρολ στο TikTok και του Candy Crush, αλλά οι προγραμματιστές εφαρμογών θα πρέπει να βρουν νέους τρόπους για να προσεγγίσουν το κοινό αν τα wearables γίνουν δημοφιλή. Μια συσκευή τεχνητής νοημοσύνης που θα είναι πάντα μαζί μας ίσως να μην είναι τόσο γαλήνια όσο την περιγράφει ο Άλτμαν. Ο συλλογικός μας χρόνος μπροστά στην οθόνη είναι ένα πρόβλημα, αλλά τα wearables τεχνητής νοημοσύνης θα πρέπει να μας εκπλήξουν με καινοτόμες λύσεις για να καταλήξουν χρήσιμα.