Στην ηπειρωτική Ευρώπη, οι νέες ονομασίες της μαρμελάδας ίσως να περάσουν απαρατήρητες. Δύσκολα θα συμβεί το ίδιο στη Βρετανία. Το κλασικό βρετανικό προϊόν, δηλαδή η μαρμελάδα από νεράντζια Σεβίλλης, θα πρέπει σύντομα να πωλείται στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στα καταστήματα ντελικατέσεν ως citrus marmalade, στο πλαίσιο μιας επικείμενης συμφωνίας της βρετανικής κυβέρνησης με την ΕΕ για τα τρόφιμα.
Η αλλαγή ονόματος απαιτείται επειδή οι Βρυξέλλες χαλαρώνουν τους κανόνες σήμανσης, διευρύνοντας τον «νομικό» ορισμό της μαρμελάδας σε όλη την Ευρώπη για πρώτη φορά. Το Λονδίνο έχει αποφασίσει να επανα-υιοθετήσει νέους κανονισμούς τροφίμων της ΕΕ, με στόχο την ενίσχυση του εμπορίου και τη μείωση της γραφειοκρατίας για τους Βρετανούς εξαγωγείς.
Πρόκειται για ευρωπαϊκούς κανονισμούς που είχαν ενσωματωθεί στο βρετανικό δίκαιο δεκαετίες πριν από το Brexit και όριζαν ότι μόνο τα προϊόντα από εσπεριδοειδή μπορούν να πωλούνται ως «μαρμελάδες», ενώ τα υπόλοιπα φρουτώδη αλείμματα θα ονομάζονται «jam» ή με τους αντίστοιχους όρους σε άλλες γλώσσες. Εφόσον αυτά υλοποιηθούν, το «κακό» για τους Βρετανούς θα είναι διπλό: αφενός, επανεισβολή του κανονιστικού πλαισίου των Βρυξελλών, και αφετέρου, γλωσσική εισβολή, καθώς το jam είναι η αμερικανική εκδοχή της λέξης «μαρμελάδα».
Τη δεκαετία του 1970, η Βρετανία πίεζε προκειμένου να δοθεί ειδικό εμπορικό καθεστώς στη βρετανική μαρμελάδα (από νεράντζια Σεβίλλης), προϊόν με έντονο βρετανικό χρώμα παγκοσμίως, μεταξύ άλλων χάρη και στον διάσημο αρκούδο Paddington. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος κανόνας είχε δημιουργήσει γλωσσική σύγχυση και αποτέλεσε πηγή τριβών με τις αρχές τροφίμων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι, το 2004, η ΕΕ συμφώνησε να χαλαρώσει τον κανόνα για όσους παραγωγούς πωλούσαν τέτοια προϊόντα σε λαϊκές αγορές στην Αυστρία και τη Γερμανία. Η σύγχυση παρέμενε όμως σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, όπου οι λέξεις «mermelada» και «marmellata» χρησιμοποιούνται ευρέως για αλείμματα από διάφορα φρούτα, όπως δαμάσκηνα και σύκα.