Στην τελική ευθεία για την εκλογή του νέου επικεφαλής του Eurogroup, ο Κυριάκος Πιερρακάκης φαίνεται, σύμφωνα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές πηγές, να είναι το μεγάλο φαβορί. Αν και δεν μπορεί κανείς να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα της αναμέτρησης με τον Βέλγο Βίνσεντ φαν Πετεγκέμ, η ελληνική υποψηφιότητα έχει συγκεντρώσει χαρακτηριστικά που την καθιστούν ελκυστική για ένα ευρύ φάσμα κρατών-μελών. Λίγες ώρες απομένουν για να διαπιστωθεί αν θα επιβεβαιωθεί αυτή η γενική αίσθηση που επικρατεί στις Βρυξέλλες, εν μέσω πληθώρας θετικών αναφορών για τον κ. Πιερρακάκη στον ευρωπαϊκό και αμερικανικό Τύπο.
Ακολουθούν οι παράγοντες που, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά τεχνικά και πολιτικά επιτελεία, τοποθετούν τον Έλληνα υπουργό σε πλεονεκτική θέση:
- Το αφήγημα της «εθνικής εξιλέωσης» που πείθει την Ευρώπη: Η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της την πιο βαθιά οικονομική κρίση που γνώρισε χώρα της Ευρωζώνης. Το δημοσιονομικό προφίλ έχει αλλάξει, το χρέος αποκλιμακώνεται γρήγορα και η χώρα συγκαταλέγεται πλέον σε εκείνες με πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Αυτή η θεαματική μεταστροφή δεν είναι απλώς οικονομικό δεδομένο — είναι στοιχείο ευρωπαϊκής αφήγησης. Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, έχει μιλήσει δημόσια για μια «πραγματική αναγνώριση της επιτυχίας της Ελλάδας να γυρίσει σελίδα». Για πολλές πρωτεύουσες, ιδίως του Νότου και της Κεντρικής Ευρώπης, η ανάδειξη ενός Έλληνα στο τιμόνι του Eurogroup θα ήταν το συμβολικό σφράγισμα μιας δύσκολης δεκαετίας.
- Οι ισχυρές γέφυρες με Ανατολική Ευρώπη και Βαλτική: Η κρίσιμη ομάδα χωρών που μπορεί να κρίνει την πλειοψηφία είναι εκείνη της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Οι χώρες αυτές βρίσκονται σε αντιπαράθεση με το Βέλγιο λόγω της στάσης του σχετικά με τα «παγωμένα» ρωσικά κεφάλαια. Οι ενστάσεις του Βελγίου για το δάνειο προς την Ουκρανία θεωρούνται αναστολή μιας πολιτικής που οι χώρες αυτές θέλουν να προχωρήσει άμεσα. Ως αποτέλεσμα, η ελληνική υποψηφιότητα έχει γίνει το «όχημα» έκφρασης αυτής της δυσαρέσκειας. Το γεγονός ότι ο Πιερρακάκης δεν έχει συνδεθεί με ευαίσθητες γεωπολιτικές τοποθετήσεις ενισχύει τη θέση του ως ασφαλούς επιλογής.
- Ο ρόλος Πιερρακάκη στην ψηφιακή εποχή του Eurogroup: Το Eurogroup αναζητά τρόπο να ανανεώσει την ατζέντα του, τοποθετούμενο σε ζητήματα όπως η τεχνητή νοημοσύνη και οι επιπτώσεις στην οικονομία, η ρύθμιση των κρυπτονομισμάτων, οι ψηφιακές επενδύσεις και η τεχνολογική ανταγωνιστικότητα της Ευρωζώνης. Ο Πιερρακάκης είναι το μοναδικό μέλος του Eurogroup που έχει υπηρετήσει ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με διεθνώς αναγνωρισμένο αποτύπωμα. Στις Βρυξέλλες αυτό θεωρείται δεξιότητα-κλειδί για την επόμενη προεδρία.
- Οι συμμαχίες του Νότου και ο ρόλος Παρισιού – Μαδρίτης: Η γεωγραφία των συμμαχιών παίζει καθοριστικό ρόλο. Η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι έχει θετικά σήματα από Ισπανία, Πορτογαλία και Γαλλία. Η Γαλλία ειδικά διαδραματίζει βαρύνουσα επιρροή όταν η Ευρωζώνη βρίσκεται σε φάση αναθεώρησης του Συμφώνου Σταθερότητας και αυξημένων αμυντικών δαπανών. Ένας πρόεδρος από τον Νότο θα ισορροπούσε τον νέο γαλλογερμανικό συσχετισμό. Την ίδια στιγμή, η Ρώμη δείχνει θετική, και πιθανή μετατόπιση της Ιταλίας υπέρ της Ελλάδας ανατρέπει δραματικά τους αριθμούς, δίνοντας στον Πιερρακάκη προβάδισμα.
- Το χαμηλό πολιτικό κόστος για τις χώρες που θα τον ψηφίσουν: Ο Έλληνας υπουργός δεν φέρει «βαριές» πολιτικές γωνίες, ούτε εκπροσωπεί μπλοκ με ακραίες θέσεις. Για πολλές κυβερνήσεις, ειδικά του Κέντρου και των Σοσιαλδημοκρατών, είναι μια επιλογή που δεν προκαλεί εσωτερικές αντιδράσεις. Επιπλέον, η προεδρία του Eurogroup είναι άτυπη: δεν αλλάζει την ισορροπία ισχύος ανάμεσα σε κράτη, ούτε δημιουργεί δεσμεύσεις όπως η ανάληψη χαρτοφυλακίου στην Κομισιόν. Έτσι, η στήριξη προς τον Πιερρακάκη θεωρείται πολιτικά «χαμηλού ρίσκου».
Το αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό, και η μυστικότητα της ψηφοφορίας αφήνει περιθώριο για ανατροπές. Παρ' όλα αυτά, το κλίμα των τελευταίων 24 ωρών, οι δηλώσεις κορυφαίων Ευρωπαίων και οι διεργασίες στις πρωτεύουσες δείχνουν ότι ο Πιερρακάκης μπαίνει στη διαδικασία με καθαρό πλεονέκτημα. Εάν τελικά επικρατήσει, δεν θα είναι μόνο η εκλογή ενός νέου προέδρου, αλλά και η πολιτική επισφράγιση της ευρωπαϊκής μεταμόρφωσης της Ελλάδας.