Η Ευρώπη εισέρχεται σε έναν νέο κύκλο ανάπτυξης, ο οποίος δεν θα είναι εκρηκτικός, αλλά σταθερός και μεθοδικός. Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της UBS, η ανάπτυξη θα προέλθει από τη συντονισμένη δράση πολιτικής, τις αλλαγές στη βιομηχανική βάση και την επιστροφή των επενδύσεων. Η εκτίμηση για το 2026 είναι ότι η οικονομία της Ευρωζώνης θα κινηθεί κοντά στον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης (+1,1% ετησίως), με το δημοσιονομικό πλαίσιο και τη χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής να αντισταθμίζουν τον πιο αδύναμο εμπορικό τζίρο. Η ΕΚΤ αναμένεται να διατηρήσει το βασικό επιτόκιο στο 2% καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ανάπτυξη προβλέπεται επίσης στο 1,1%, με πιο έντονη αποδυνάμωση του πληθωρισμού, γεγονός που πιθανότατα θα οδηγήσει την Τράπεζα της Αγγλίας να επανεκκινήσει τον κύκλο χαλάρωσης, με τελικό επιτόκιο γύρω στο 3,25%. Η ΕΚΤ έχει ολοκληρώσει τη χαλάρωση, γεγονός που στηρίζει το ευρώ, αν και οι πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία ασκούν προσωρινή πίεση. Οι σουηδικές και νορβηγικές κορώνες αναδεικνύονται ως βασικοί ωφελημένοι της ευρωπαϊκής ανάκαμψης. Η UBS θεωρεί το ευρώ και τη νορβηγική κορώνα ελκυστικές επιλογές, σε αντίθεση με το δολάριο των ΗΠΑ, που χάνει έδαφος.
Στον τομέα του σταθερού εισοδήματος, οι αποδόσεις παραμένουν υψηλές, τα θεμελιώδη μεγέθη είναι υγιή και οι τεχνικές συνθήκες της αγοράς είναι θετικές, καθιστώντας τα ομόλογα ευρώ ελκυστικά. Ωστόσο, με τα spreads κοντά σε ιστορικά χαμηλά, η UBS προτείνει επιλεκτικότητα, εστιάζοντας σε εκδότες υψηλής ποιότητας με διάρκεια 4–7 ετών και προτίμηση στα 10ετή γερμανικά Bunds.
Η UBS αναγνωρίζει δύο κατηγορίες ωφελημένων στην Ευρώπη: πρώτον, τους διαρθρωτικούς κερδισμένους, όπως οι τομείς της τεχνολογίας (AI, cloud), της βιομηχανίας (εξηλεκτρισμός, data centers, reshoring, άμυνα), της ενέργειας και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας. Δεύτερον, τους κυκλικούς ωφελημένους, όπως οι τράπεζες, που επωφελούνται από την αύξηση δανεισμού και την ανατιμολόγηση στοιχείων ενεργητικού, καθώς και η Γερμανία, που επιστρέφει στο προσκήνιο μέσω υποδομών και άμυνας.
Η UBS παρατηρεί σημάδια ανάκαμψης στην ευρωπαϊκή οικονομία, όπως η θετική πραγματική αύξηση μισθών, η ανθεκτικότητα της αγοράς εργασίας και η ενίσχυση του δανεισμού. Οι δείκτες PMI της Ευρωζώνης έχουν ξεπεράσει το 50 για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι ισχυρότερες, με το ιδιωτικό χρέος να βρίσκεται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, γεγονός που μπορεί να στηρίξει την κατανάλωση και τις επενδύσεις στο μέλλον.
Οι αποτιμήσεις των τραπεζών παραμένουν σε λογικά επίπεδα, ενώ οι προοπτικές κερδοφορίας βελτιώνονται, καθώς η ΕΚΤ έχει σταματήσει τον κύκλο χαλάρωσης και οι συνθήκες για αύξηση του δανειακού χαρτοφυλακίου είναι πιο ευνοϊκές.